Beaglewandeling 13 juni 2009 in Oud-Heverlee:

Verslagje:

De eerste beaglewandeling van de BBC is een feit! Om 13 uur zijn we vertrokken aan de Zoet Waters in Oud-Heverlee. Ondanks het zéér warme weer (28 graden) zijn we met 13 enthousiaste beaglewandelaars vertrokken voor een boswandeling van ongeveer 9 km. De beagles zijn er luid gevend aan begonnen, nadien enkel nog snuffelend, de neus over de bosgrond. Na verschillende wandeldreven te hebben afgestapt, was er op ongeveer 5km een rustplaats voorzien. Deze werd dankbaar in gebruik genomen door baasjes en beagles. Na het nuttigen van spijzen en drank zijn we dan vertrokken langs het mooie arboretum. Na enkele fotosessies zette de wandeling zich verder door het riet en moerasgebied. Dit moerasgebied was mooi omkaderd met lange, smalle wandelpaden wat een mooi uitzicht gaf op de waterplanten en vogels. De wandeling is dan beëindigd rond 17 uur. Bij een natje en een droogje is er nog nagekaart over deze eerste beaglewandeling,waarna de wandelaars tevreden huiswaarts zijn gekeerd.

Met speciale dank aan Peter en Anja van Rillaer-Houblon (medeorganisatoren van deze wandeling)

Met vriendelijke wandelgroeten,

Roland Liekens
Penningmeester BBC

Klik HIER voor de foto's

Beaglewandeling 13 juni 2009 in Oud-Heverlee:

Beaglewandeling 18 juli 2009 in Schulen ( Schulensmeer):

Een veelkleurig groepje wandelaars  met in hun kielzog een meute vriendelijke, fervente snuffelaars,  hun vrolijk kwispelende staarten met de alom herkenbare, van heel ver zichtbare, witte punt gedreven door de wind.  Een prachtig zicht voor de eenzame toeschouwer, de 'achterhoede' van deze lachende en pratende bende 'gelukzaligen', een  intens genietende wandelende 'reporter'.  Noch de dreigende donkere hemel, nog de wanhopig waaiende wind kunnen afbreuk doen aan dit prachtig schouwspel.  Zelfs de vissers tussen het riet; de surfers, moe van hun gevecht tegen de natuurelementen, rustend naast hun surfplank langs de waterkant; de schaarse wandelaars, genietend van het mooie panorama op een bank in de zon, kunnen niet nalaten te glimlachen bij het zien van zoveel enthousiasme.  Waar treft  men heden ten dage nog een meute Beagles met hun bazen ?  Nergens anders in België, denk ik, uitgezonderd bij de Belgian Beagle Club.  En dit dankzij het initiatief van onze gloednieuwe penningmeester, Roland en zijn echtgenote Rita.  Echt aangename mensen, met het hart voor de Beagle op de juiste plaats, die voor het eerst sedert lange tijd erin slagen om een aantal 'Beaglelovers' op de been te brengen.  Als ik vanuit de verte dit mooi tafereeltje gadesla,kan ik  niet nalaten hen te bewonderen.  Op de heuvelrug marcherend net als soldaten mooi op een rij, heel gedisciplineerd, honden aan de leiband, poepzakjes in de aanslag, zie ik ze de bocht  nemen.  De zon streelt de akkers en het  groen van de  weiden - een heel wisselend schouwspel wanneer de donkere wolken plots de omringende natuur  dreigend maken. Onmiddellijk weer gevolgd door heldere zonnestralen, die alles in een oogverblindend, stralend licht plaatsen.  Het verschil is werkelijk verbluffend.  Eénzelfde panorama met een heel differentieel karakter.  Eenvoudigweg 'prachtig' voor de fotografe die de eenzaamheid opzoekt om nog meer van dit moois in zich op te nemen.  Het gelach en gepraat van haar medewandelaars dringt maar heel vaag tot haar door.  Al is het een vrolijk geluid, toch geniet ze meer van de 'stilte' om haar heen.  Alhoewel het helemaal niet zo stil is :   het geruis van de struiken, het geritsel van de bladeren van de bomen, het geraas van de voorbijrijdende trein, het gefladder van een vlucht opstijgende ganzen. Heel natuurlijke geluiden, die haar contemplatie en het zoeken naar geschikt fotomateriaal helemaal niet storen.  Integendeel zelfs, dit hoort er allemaal bij.  Net als deze jachthondjes 'in-de-dop', neus tegen de grond, wapperende oren, vrolijke wiegende staarten als vlaggen op een 'vlaggestok.  Onvermijdelijk drijven haar gedachten naar langvervlogen tijden weg  op het gefluister van  de bomen.  Het verleden verliest nooit zijn greep op de mens, hoe ouder men wordt, hoe meer er plots  een gevoel van 'déjà-vu' op kan duiken.  Het prille begin van de Beagle Club met tijdens de wandeling op de  Sint-Hubertusviering een even mooie als aangrijpende 'fata morgana'.  Onvermoeibare stappers vergezeld door  prachtige lopende honden, één met de natuur - onversaagd in weer en wind, nooit opgevend.  Integendeel, het plots wegschieten van een konijn in het struikgewas doet onmiddellijk een gemeenschappelijk luid aanzwellen.  Wee diegene die op dit moment niet vast in zijn schoenen staat !  Ook de naieveling die denkt dat zijn 'engeltje' onvoorwaardelijk gehoorzaamt , komt bedrogen uit.  In een recordtempo maakt ditzelfde 'fluwelen lieverdje' plaats voor een koppige doorzetter en vooral  passioneel jager op alles met 'huid en haar'.  Konijnen, hazen, reeën, wee uw gebeente, want .....le courant attaque !

Voor de immer eenzame laatste 'vrouw' glijden 15 jaar in 'flashback' aan haar gezichtsveld voorbij.  Echter als zij de  vrolijke bende weer vervoegt voor de groepsfoto keert de fotografe met een klap terug tot de realiteit.  Men mag af en toe stilstaan bij het verleden, maar men moet bewust naar de toekomst leven.  Wat dankzij Roland misschien wel een heel nieuwe start betekent voor de 'Beagleclub' - een 'heropleving' van de oude 'luister', vol vertrouwen op een nieuwe wandelkans voor de Beagles,  onze  beste kameraden onder de honden en hun trouwste fans, 'the fools on the hills'.

Met speciale dank aan Peter en Anja van Rillaer-Houblon (medeorganisatoren van deze wandeling)

De Reporter

Klik HIER voor de foto's

3de Beaglewandeling 22 augustus 2009 in Oud-Turnhout

Plaats: Natuurdomein “De Liereman”

Wandelaars: 18 personen

Beagles: 16 beagles

Weer: 26 graden

Wandelverslag:

Deze namiddagwandeling was gestart om 14 uur in het zonovergoten natuurdomein “De Liereman” in Oud-Turnhout. De afstand 6 km ( het duinenpad) werd dan ook met vol enthousiasme aangevat door de 18 beaglestappers. Het duinenpad was voorzien van brede zandwegen, je kon links en rechts het natuurdomein bewonderen. Mede door de warmte waren er geen vogels te bespeuren, maar de beagles lieten het niet aan hun hart komen. Zij wandelden dapper door het mulle hete zand, tot ergens in de helft van de wandeling enkele beagles gewoon gingen in het gras liggen en even bekomen van de warmte. Na hun dorst gelest te hebben, zijn we het oud kempische stal gepasseerd en een uitkijktoren. Verschillende wandelaars (sommige met beagle) hebben deze uitzichttoren beklommen en genoten van het prachtige uitzicht boven het natuurgebied. Aan het eindpunt van de wandeling gekomen, lagen de beagles allen moe, maar tevreden op de vloer uit te rusten. Na nog wat nagebabbeld en gedronken te hebben is besloten om geen bijkomende wandeling meer te beginnen en is iedereen moe, maar voldaan huiswaarts weergekeerd.
Anekdote:
Bij de start van deze wandeling mocht ik 2 nieuwe wandelaars verwelkomen: deze mensen hadden 3 beagles bij en bezitten o.a.een hondendagverblijf, doen aan behandeling probleemgedrag bij honden etc… Deze mensen hebben een hafuurtje meegewandeld (een hoop foto’s gemaakt) en zijn dan terug weergekeerd naar hun auto. Enkele van deze foto’s zullen zeker verschijnen in het hondenmagazine “Woef”. ( binnen de 3 maanden).

Met speciale dank aan Jacobs Kizzy ( medeorganisator van deze wandeling)
Mvg,
Roland Liekens

Klik HIER voor de foto's

4de Beaglewandeling in Mol

Plaats: De Galbergen

Wandelaars: 11personen

Beagles: 14

Weer: 25 graden

Wandelverslag:

Zaterdag 19 september ! joepie ! want vandaag is het alweer de vierde
beaglewandeling van de Belgian Beagleclub dag om elke maand steeds
naar uit te kijken :-) deze gaat door te Mol georganiseerd door Luc en Leen.
We vertrokken rond 11u15 om zeker op tijd te zijn ..... natuurlijk overal
in files gezeten en we zijn dan ook gearriveerd als laatste :-( Eenmaal aangekomen konden we niet missen waar we moesten zijn want we hoorden de andere beagles al enthousiast blaffen net of ze al weten dat ze een fijne dag tegemoet gaan. Na een prettig weerzien met de andere mensen en
hun beagles (allemaal mensen met een gouden hart voor hun kapoenen) zijn we dan van start gegaan. Op kop Luc die heel de streek op zijn duimpje kent. Dit is inderdaad een mooie streek om door te wandelen, zelfs genoten van een mooi meer onderweg, en zeker in gezelschap van zo'n plezierige bende. De honden mochten grotendeels los op deze wandeling. Wij riskeerden het niet zo
omdat onze honden het niet echt gewoon zijn. Maar dankzij de aanmoediging van Luc hebben we er dan toch efkes 2 laten loslopen wat wonderwel goed ging :-) Na een tijdje gewandeld te hebben (weet niet meer hoe lang,tijd vliegt als men zich amuseert hé! ) was het moment daar voor een pitstop alwaar gezellig gekeuveld werd over van alles nog wat. Hierna zijn we vol moed verder gegaan voor het tweede deel van de wandeling. Ditmaal meer door veld en wei, zelfs greppels onderweg hielden deze enthousiastelingen niet tegen ( Anja zegt dat Luc een handige "brug" was :-)
We hebben dan nog een onverwachte halte gemaakt bij Luc en Leen waar we hebben kunnen genieten van hun beaglemeute en hun andere honden ! MACHTIG !!!!! Na een lekker wijntje zijn we teruggekeerd naar het startpunt, waar we nog een paar videofilms kunnen kijken hebben over de jacht met beagles op konijn en haas !!! knap om te zien en dit doet ons ook zin krijgen naar meer.
Tevreden zijn wij en onze 4 kapoenen teruggekeerd naar het"landelijke" Bierbeek !!! :-)
Met dank aan de inrichters Luc, leen, Roland, Rita !
Tot de volgende keer!

Met vriendelijke wandelgroeten,

Peter en Anja van Rillaer-Houblon

Met speciale dank aan de mede-organisator Luc van Broekhoven

Klik HIER voor de foto's

`

5de Beaglewandeling in Ieper

Plaats: De Palingbeek

Wandelaars: 14 personen

Beagles: 11

Weer: 12 graden

Wandelverslag:

De  wagenrit naar de Paelingbeek bleek reeds de voorbode van een leuke, stralend zonnige Beaglewandeling.  Via de landelijke weggetjes konden we al van de bosrijke streek genieten
Het Provinciaal Domein zelf - magnifiek !
Het restaurant viel wel wat tegen - enfin, de uitbaters dan.  Toen sommige Beagles hun stem eens moesten laten horen, vroegen ze nogal kortaangebonden om stilte.  Aangezien er 'eters' waren.  Tja, niet iedereen is gek op dat zoetgevooisde stemgeluid.  De muzikaliteit van bepaalde mensen laat veel te wensen over.
Ik was eigenlijk blij dat ik dat 'doodse' oord kon verlaten richting lig- en speelweide.
Ideaal om te starten want ik had het plan opgevat om de honden daar te 'lossen'.  Geen controle van de 'groene' mannen.  Lang leve de vrijheid.  Sommige wandelaars durfden het risico echter niet nemen en hielden hun tricolors veilig bij zich.
Dan maar met zijn allen het bos in.  Prachtig kleurenpalet in oktober, roze, gele, lichtgroene, bronskleurige bladeren op de vochtige paden.  De najaarszon wierp haar gouden stralen van tussen de kruinen der bomen.  Af en toe  baadden we op een schaarse open plek in het zonlicht.   Als we dan  terug het donkere bos in  trokken was het net of de avond viel.  Plots - zonder voorafgaande verwittiging.  Bij het bereiken van het stille kerkhof bevonden we ons weer in het helle daglicht.  Geen geluid, enkel de honderd witte graven - getuigen van de vele moedige Engelsen, die stierven voor de Vrede.  Eeuwige rust voor hen en Vrijheid voor ons.  Aan de voet van de Ijzertoren in Diksmuide staan volgende verzen : 'Hier liggen hun lijken als zaden in 't zand, Hoop op den oogst, O Vlaanderenland'.  Joe English (1888-1918) ontwierp de zerken en ontleende het motief aan het 'Keltisch Kruis'.  Hij was een Vlaams tekenaar en schilder van Ierse afkomst.  Hij voegde ook de blauwvoet en de letters 'AVV-VVK' toe : Alles voor Vlaanderen - Vlaanderen voor Kristus. 
Deze geruisloze, vale getuigen uit een ver maar gruwelijk verleden liggen her en der verspreid aan de voet van het Heuvelland. De alom gekende streek van Ieper, gekend voor haar Lakenhalle en Menenpoort.  Om stil van te worden - niemand waagde het om de heiligheid van deze oorden te schenden.
Na een korte pauze voor de groepsfoto trok mijn gezelschap verder naar de St. Elooihoeve.  De secretaris was echter het spoor bijster.  Gelukkig dat één van de 'broeders van liefde' haar pad kruiste.  De ideale man in blauw uniform....om de weg te vragen.  Streng maar vriendelijk was hij haar ter wille.  'Doe de groeten in de Hoeve', zei hij, 'die kennen mij daar'.  Oké, agent, dat doen we met plezier. 
Op de St Elooihoeve verwachtte men ons - de tafels en stoelen onder de pergola hadden een beurt gekregen.  De waardin verwelkomde ons met de glimlach.  Hoe kon het ook anders - een vreugdevolle bende in gezelschap van onze altijd-alles-en-iedereen-leuk-vindende driekleuren.  Het speelplein bleek een waar paradijs te zijn voor mijn kleine vriendin Anissa.  Een lieve intelligente jonge dame die de Beagles (en andere viervoeters) een heel warm hart toe draagt.  Mijn steun en toeverlaat tijdens de wandeling - een reporter/fotografe in wording ! 
Onder de pergola, de warme zon op onze rug en een warm drankje aan onze lippen, was het zalig genieten.  Niemand had veel zin om deze hartverwarmende en geestversterkende 'rustpauze' te verbreken.
Maar de wijzers van de klok blijven voor niemand stilstaan : tijd om terug boswaarts te keren.  Zolang we in de open velden wandelden was het nog klaarlicht dag.  Eens we het bos instapten merkten we dat het najaar zijn tol reeds  eiste van de lengte der dagen.  In een recordtempo viel de duisternis in.  En als we via de trappen het restaurant bereikten,
zorgde een bovenhangende regenwolk voor de nodige 'nattigheid'.  Een gepaste sfeer voor het afscheid - tranen uit de hemel.  Niet voor lang echter, wandelvrienden, binnenkort zien we elkaar terug.  Een gelukkig weerzien op een volgende verkenning van ons dierbaar Belgenland.  Een dankbare ontsnapping aan de dagelijkse sleur.  Een welkome ontspanning voor mens en dier!

Groetjes,
De reporter,
Menge Réjane

Klik HIER voor de foto's

6de Beaglewandeling 28 November 2009  in De Klinge (Sint-Gillis Waas)

Plaats: Het stropersbos

Wandelaars: 9 personen

Beagles: 9

Weer: 11 graden, wisselvallig met buien

 Wandelverslag:

Zaterdagmorgen, in de gietende regen en met meer dan genoeg windstoten, ben ik thuis vertrokken naar Taverne “De Rotonde” in de Klinge Sint-Gillis Waas voor onze 6de beaglewandeling te starten. Onderweg in de wagen (het water viel met bakken uit de hemel)  dacht ik nog – ik ben benieuwd wie er in dit hondenweer present zal zijn). En ja, ik stond net op de parking of de eerste wandelaars kwamen al toe!Vermits wij er nog wat te vroeg waren, zijn we in de taverne nog iets warms gaan drinken,wachtend op nog wandelaars. Mondjesmaat kwam “de harde kern” binnengestapt en om 11.30 uur zijn we dan vertrokken met 9 personen en 9 beagles. Onder leiding van Ronny en Magda De Bel (organisators van deze wandeling) zijn we vol enthousiasme en goede moed vertrokken. De wandeling startte naast de oude statie van De Klinge en zo verderop recht de bossen in. Deze bossen bevinden zich op Nederlands grondgebied, de prachtige naaldbomen en de verschillende waterbekkens waren zéér mooi om naast te wandelen. Ondertussen was het allang gestopt met regenen en had ik de mogelijkheid om enkele foto’s te maken. Na 2 uurtjes stappen hebben we een rustpost gehouden en konden de honger en drank gestild worden. Na deze pauze zijn we verder gewandeld ( nu op Belgisch grondgebied) en hadden we meer braamstruiken en varens tussen de bomen opgemerkt. Deze boswandeling zal bij mij bekend blijven om zijn diversiteit in de natuur tussen de Nederlandse en Belgische grens. Een mooi stuk natuur!!!

Met dank aan Ronny en Magda De Bel om deze mooie boswandeling tussen de 2 landsgrenzen heen, te organiseren.

Tot de volgende keer,

Roland Liekens

Klik HIER voor de foto's